Ξενής Σαχίνης / Xenis Sachinis

Είναι γνωστή σε όλους όσους ασχολούνται με τα εικαστικά η δυσκολία του να εξοπλίσουν ένα εργαστήριο χαρακτικής. Και μιλούμε για τις τρεις πρώτες “κλασικές” τεχνικές: ξυλογραφία, μεταλλοτεχνία και λιθογραφία. Ο χώρος που απαιτείται και οι προδιαγραφές του, κάνουν το όνειρο εφιάλτη. Με την σκέψη όμως ότι η χαρακτική δεν είναι μόνο προνόμιο των χαρακτών αλλά και ανάγκη των άλλων καλλιτεχνών. Έτσι λοιπόν από τον Σεπτέμβριο του 1997 λειτούργησε για πρώτη φορά στην Ελλάδα ένα εργαστήρι Κέντρο Χαρακτικής στο χώρο του Παλαιού εργοστασίου Ήλιος που ο Δήμος Νεάπολης απλόχερα πρόσφερε. Το 1998 το Κέντρο και η περιουσία του μεταβιβάσθηκε στη Δημοτική Επιχείρηση Τοπικής Ανάπτυξης του Δήμου Νεάπολης. Από τότε λειτουργεί απρόσκοπτα και με μια αξιοπρόσεχτη δυναμική. Το Κέντρο λειτουργεί υπό την εποπτεία των δύο συντονιστών καθηγητών Μ.Γ. και Ξ.Σ. και πάντα κάτω από τη ζεστή ματιά του Δημάρχου της Νεάπολης κ. Γρηγόρη Χατζησάββα. Τρεις καλλιτέχνες οι Erica Gutenschwager, ο Ruud Matthes και ο Γιώργος Βλασσόπουλος εργάσθηκαν ως ειδικοί βοηθοί τυπωτές κατά τη διάρκεια του έτους της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας. Καθώς το Κέντρο έχει μια τριπλή υπόσταση Ερευνητικό Κέντρο Χαρακτικής για καλλιτέχνες χαράκτες, Κέντρο παροχής χώρου και τεχνογνωσίας σε καλλιτέχνες που θέλουν να κάνουν χαρακτική, αλλά και σαν εργαστήρι που παραδίδει μαθήματα χαρακτικής σε ερασιτέχνες αρχαρίους, ανέπτυξε μια κατάλληλη υποδομή για όλους αυτούς τους στόχους. Ακριβώς απέναντι από τους χώρους εργασίας βρίσκεται το δωμάτιο φιλοξενίας των επισκεπτών καλλιτεχνών. Ποιος καλλιτέχνης δεν φαντάζεται τον εαυτό του να δουλεύει και ταυτόχρονα να ζει σε ένα τέτοιο ειδικό χώρο. Στο Κέντρο έχουν δουλέψει καλλιτέχνες από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, την Γαλλία, την Ολλανδία, τη Γιουγκοσλαβία, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και από την Ελλάδα. Η επίσκεψή τους ήταν το αποτέλεσμα των σχέσεων που αναπτύξαμε με αντίστοιχα κέντρα του εξωτερικού με δική μας πρωτοβουλία. Πέρα όμως από το παραγόμενο καλλιτεχνικό έργο το Εργαστήριο οργάνωσε διαλέξεις και παρουσίασε εκθέσεις χαρακτικής ειδικού και πλατύτερου ενδιαφέροντος. Αποτέλεσμα όλων αυτών των δραστηριοτήτων του Κέντρου, είναι μια μεγάλη Δημοτική Συλλογή Χαρακτικής και μια συλλογή χαρακτικών έργων που δημιουργήθηκαν το 1997 και παραδόθηκαν στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Ο θεσμός αυτός οφείλει καθώς είναι μοναδικός στην Ελλάδα, να βρεθεί όχι μόνο κάτω από την προστασία του Δήμου Νεάπολης αλλά και ενός μεγαλύτερου φορέα. Πρέπει να συνεχίσει να αναπτύσσεται με την ίδια δυναμική αφού όλοι όσοι μέχρι τώρα έχουν εμπλακεί, έχουν καταθέσει μεγάλο μέρος της ψυχής τους και των ονείρων τους που σχετίζονταν με το θέμα Τέχνη και Κοινωνία. Ξενής Σαχίνης Ζωγράφος - Χαράκτης Συντονιστής του Κέντρου Χαρακτικής του Δήμου Νεάπολης Επίκουρος καθηγητής Χαρακτικής της Σχολής Καλών Τεχνών του Α.Π.Θ.

"All of us involved in the visual arts are aware of the difficulty of equipping an engraving workshop, even when it is a question of the three 'classic' techniques: woodcuts, metal technique and lithography. The space required and the specifications to be met can turn the dream into a nightmare. But we must bear in mind that engraving is not just the province of engravers but must meet the needs of other artists too." September 1997 saw the opening of Greece's first Engraving Centre in the premises of the old ILIOS Factory generously made available by the Municipality of Neapolis. In 1998 the Centre and its assets were transferred to the Local Development Corporation of the Municipality of Neapolis. Since then the Centre has been functioning smoothly and doing remarkable work. The Centre is supervised by two coordinators, Professors Manolis Yiannadakis and Xenis Sachinis, while the Mayor of Neapolis, Mr. Grigoris Hatzisavvas, keeps a friendly eye on the Centre. Three artists, Erica Gutenschwager, Ruud Matthes and Giorgos Vlassopoulos, worked as special assistant printers in 1997, during Thessaloniki's year as Cultural Capital of Europe. As the Centre serves three functions, operating as an Engraving Research Centre for artists already skilled in engraving, as a facility providing space and expertise to artists wishing to learn about engraving, and as a workshop offering lessons to amateur beginners, it has had to develop the suitable infrastructure to support each one of these functions. Just opposite the workshop area is the accommodation for visiting artists. And what artist would not jump at the chance to be able to work and live in such a special setting! The Centre has had guest artists from the United States, France, Holland, Yugoslavia, Romania, Bulgaria and Greece. Their visits are the fruit of the relationships we have built up with similar centres abroad. Apart from the creative work accomplished here, the Centre also organized lectures and presented exhibitions of engravings of interest to both specialist and layman. The result of all these activities has been the accumulation of a large Municipal Collection of engravings and a collection of the engravings produced during 1997, donated to the State Museum of Contemporary Art. As an institution without counterpart elsewhere in Greece, the engraving centre should really enjoy the protection and backing of a larger agency than the Municipality of Neapolis. The Centre must continue to expand and develop with the same energy it has shown hitherto, for all those who have been involved in its activities to date have dedicated themselves wholeheartedly to their dreams of building ever closer links between the arts and the community. Xenis Sachinis Painter and engraver Coordinator of the Engraving Centre of the Municipality of Neapolis Assistant Professor of Engraving at the School of Fine Arts of the Aristotle University of Thessaloniki